Her Tu B'Shvat bayramında, Kudüs'teki ailem, her yıl bir kez yakacağımız özel bir lambadan kurutulmuş meyvelerle dolu ve büyük bir ışıkla parlayan bir masada, tatilin arifesinde otururdu. bu nedenle "Tu B'Shvat lambası" olarak adlandırıldı. Tüm yıl boyunca lamba dolabın arkasında bekliyordu, sanki Ağaçların Ziyafeti'nde büyük anını utanarak bekliyormuş gibi ve yandığında tatilin çoktan burada olduğunu biliyorduk, babamdan aldığımız haftalık cep. Babam, Haham Meir Baal Hanes'i işaretlemek için Tiberias'a göndermek üzere bağış parasını plakadan toplayacaktı ve oradan yarım yıl sonra, Kabalist Haham Zrihan tarafından imzalanmış, Haham Meir'in mezarının resminin bulunduğu bir makbuz alacaktık. evimizi zenginlik ve mutluluk, sağlık ve başarı ile kutsar. Ailenin her bir ferdi, diğer isminin ne olduğunu görmeden mendilin altındaki harçlıktan bir hediye olarak oradaydı ve babamız bize bağışta bulunan paranın övünmemesi gerektiğini bu nedenle gizli olduğunu açıkladı. Bağışçıların bağışçılarını karşılaştırmak yasak, kim daha çok kim daha az veriyor. Ya da ismin aşağılığını biraz hissediyorum. Sonunda elbette her birinin ne verdiğini birbirimize açıklayacağız ama bunun harika bir şey olduğuna hiç şüphem yok ve çocukken "sır vermek" ifadesini öğrendiğim büyülü bir yol.
Bir dahinin masasından
Gazze
Gazetede "Sınır savaşçısına ateş eden terörist Hamas'a teslim oldu" şeklindeki saçma cümleyi okuduğumda, bir aydınlanmada olduğu gibi, size çarpan yıldırımdaki gibi, bir anda fark ettim.
Yehoram Gaon
28 Ağustos 2021
